Muhabbet Divanı

Yunus Emre – Yine Yüzünü Gördüm

Yunus Emre – Yine Yüzünü Gördüm şiiri,
Yunus Emre Divânı

Yine yüzünü gördüm,
Yine yüreğim yandı.
Dost senin aşkın odu,
Yüreğime dayandı.

Görklü yüzünü gören,
Gönlünü sana veren,
Belli tapında duran,
Ne doydu, ne usandı.

Gevherdir senin özün,
Şekerden tatlı sözün,
Güneşten arı yüzün,
Her kim gördü utandı.

Şu gönlüm garip idi,
Ciğerim kebap idi.
Görklü yüzünü gördüm,
İçim, dışım bezendi.

Yunus Emre bî-karar,
Şol hûb yüze intizar.
Senden ayrılmaz nazar,
Vardı yakıldı yandı.

 
Yunus Emre (k.s)


Lugat:

od: ateş
görklü: güzel, heybetli, gösterişli
bi-karar (bikarar): kararsız, tereddütlü


Yunus Emre – Yine Yüzünü Gördüm şiiri

Yunus Emre Şiirleri
Divân-ı Muhabbet

Bir Yorum Bırak