İlahi Muhabbet Divanı

Yunus Emre – Hor Bakma Sen Toprağa

Yunus Emre – Hor Bakma Sen Toprağa şiiri

Hor bakma sen toprağa,
Toprakta neler yatar?
Kani bunca evliya,
Yüz bin Peygamber yatar.

Cennette buğday yiyen,
Gaflet gömleğin giyen,
Hem dünyaya meyleden,
Adem Peygamber yatar.

Arkasıyle kum çeken,
Göz yaşıyla yuğuran,
Kabeye temel kuran,
Halil Peygamber yatar.

Vücudunu kurt yiyen,
Kurt yedikçe şükreden,
Belalara sabreden,
Eyyup Peygamber yatar.

Balık karnında yatan,
Deryaları seyreden,
Kabak kökün yastanan,
Yunus Peygamber yatar.

Kuyuda nihan olan,
Köle diye satılan,
Mısır’a sultan olan,
Yusuf Peygamber yatar.

Yusuf’un yavu kılan,
Kurt ile dava kılan,
Ağlayıp gözsüz kalan,
Yakup Peygamber yatar.

Asasın ejder eden,
Bahre vurup yol eden,
Firavun helak eden,
Musa Peygamber yatar.

O Allah’ın habibi,
Dertlilerin tabibi,
Enbiyalar serveri,
Resul Muhammed yatar.

Hayber kalasın yıkan,
Kafiri oda yakan
Şahinler gibi bakan,
Ali gibi er yatar.

Ata ana gülleri,
Kur’an okur dilleri
Fatm’ana oğulları;
Hasan, Hüseyin yatar.

İğnesin suya atan,
Balıklara getirten
Tacın tahtın terkeden,
İbrahim Ethem yatar.

Gündüzler saim olan,
Geceler kaim olan.
Ariflerin sultanı,
Bayzit Bestami yatar.

O Hakikat erleri,
Gelip geçti her biri.
Konyada o Mevlana,
Hüdevandigar yatar.

Çok Hakk’ın has kulları,
Fikreyle sen bunları.
Saysam o erenleri,
Nice sultanlar yatar.

Yunus, sen de ölürsün,
Kara yere girersin.
Bu toprağın altında,
Çok günahkar kul yatar.

 
Yunus Emre (k.s)

Yunus Emre – Hor Bakma Sen Toprağa

Yunus Emre - Hor Bakma Sen ToprağaŞiir: Yunus Emre
Beste:
Seslendiren: Hafız Kemal

Bir Yorum Bırak